Ειρήνη Ανδρούτσου – Μια συνέντευξη για την Τέχνη, την Αντίσταση και το Πάθος – Από την Λιλίκα Αρνάκη

«Ποτέ δεν είναι Αργά»: Ειρήνη Ανδρούτσου

Μια συνέντευξη για την Τέχνη, την Αντίσταση και το Πάθος

Συνέντευξη με τη  Ειρήνη Ανδρούτσου

Απο την Λιλικα Αρνακη

Πώς ξεκίνησε το ταξίδι σου στον χώρο της τέχνης και τι σε παρακίνησε αρχικά να εκφραστείς δημιουργικά;
  Δεν μπορώ να πω με σιγουριά τι με παρακίνησε, καθώς υπήρξαν πολλοί παράγοντες. Σίγουρα, όμως, σημαντικό ρόλο έπαιξε η πρώιμη αναγνώριση του ταλέντου μου μέσα από τη συμμετοχή μου στη χορωδία του σχολείου. Επίσης, ο πλούσιος συναισθηματικός μου κόσμος αναζητούσε έναν χώρο έκφρασης — και η τέχνη έγινε αυτός ο χώρος.

Ποια στοιχεία θεωρείτε ότι χαρακτηρίζουν περισσότερο τη δική σου καλλιτεχνική ταυτότητα;
  Αν και αναγνωρίζω την ανάγκη να “προβάλουμε τον εαυτό μας”, προσωπικά δυσκολεύομαι να το κάνω. Προτιμώ η δουλειά μου να μιλάει από μόνη της. Από όσα μου λένε, με χαρακτηρίζουν η ταπεινότητα, η ηθική στάση και η αλήθεια που εκφράζεται μέσα από τους βιωματικούς μου στίχους.

Υπάρχει κάποιο έργο ή πρότζεκτ που θεωρείς σταθμό στη διαδρομή σου; Τι το κάνει τόσο ξεχωριστό για σένα;
  Το Colors of Love, ένα τραγούδι βγαλμένο από την ψυχή μου, και το Never Too Late Project, το οποίο αποτελεί σύνθεση της προσωπικής μου διαδρομής και εκφράζει το βασικό μου μότο: ποτέ δεν είναι αργά για νέα ξεκινήματα — σε επαγγελματικό ή προσωπικό επίπεδο.

Μίλησέ μας περισσότερο για το “Never Too Late Project”. Ακούγεται πολύ ενδιαφέρον.
 Το Never Too Late είναι κάτι παραπάνω από μουσικό θέαμα — είναι ένα κίνημα. Συνδυάζει μουσική, στίχο και βιωματικά σεμινάρια, αξιοποιώντας εργαλεία όπως η φωνητική έκφραση, ο NLP (Νευρογλωσσικός Προγραμματισμός), και άλλες τεχνικές, ώστε να βοηθήσει τον άνθρωπο να εκφραστεί και να ανακαλύψει τι τον παρακινεί πραγματικά. Είναι ένα κάλεσμα να αφουγκραστεί ο καθένας τη δική του εσωτερική φωνή, που πολλές φορές έχει σιγήσει από τις εξωτερικές φωνές και τα “πρέπει”.

Ποιες εσωτερικές ή εξωτερικές πηγές αποτελούν για σένα έμπνευση;
  Έμπνευση για μένα είναι οι δύσκολες καταστάσεις. Όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται, είναι τότε που γράφω τους πιο αληθινούς στίχους και η φωνή μου αποκτά μεγαλύτερο συναίσθημα. Από εξωτερικές πηγές, η Celine Dion είναι για μένα πρότυπο σε όλα τα επίπεδα — φωνητικά, ηθικά, ανθρώπινα. Εμπνέομαι επίσης από ανθρώπους που δεν άφησαν την ηλικία, την κοινωνική πίεση ή το περιβάλλον τους να σταθεί εμπόδιο στα όνειρά τους.

Πώς επηρεάζουν οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες την τέχνη σου; Θεωρείς ότι η τέχνη μπορεί να είναι μορφή αντίστασης;
  Η τέχνη μπορεί και πρέπει να είναι μορφή αντίστασης. Όταν μεταφέρει κοινωνικοπολιτικά μηνύματα και αντιστέκεται στην καταπίεση και την κατάχρηση εξουσίας, έχει δύναμη. Η αληθινή τέχνη γεννιέται από μέσα μας — και όχι για εμπορικούς λόγους μόνο.

Έχεις βρεθεί αντιμέτωπη με προκαταλήψεις ή εμπόδια στον χώρο σου; Πώς τα αντιμετώπισες;
  Πολλές φορές. Προέρχομαι από ένα αρκετά συντηρητικό περιβάλλον, που δεν στήριξε την επιλογή μου να ασχοληθώ με τη μουσική. Γι’ αυτό και σπούδασα Νομική στην Αγγλία, προσπαθώντας να “συμφιλιώσω” τις αντιφατικές μου σκέψεις. Για χρόνια εξέφραζα τη μουσική ως χόμπι, ενώ εργαζόμουν σε πωλήσεις, ναυτιλιακά, εκδηλώσεις. Παράλληλα, εκπαιδεύτηκα στον NLP και στο IEMT, που αποτέλεσαν προσωπικό μονοπάτι ίασης και ενδυνάμωσης.

Ποια είναι η σχέση σου με τη σιωπή, τη μοναξιά και τον στοχασμό στη δημιουργική διαδικασία;
   Αναγκαία. Μέσω της γιόγκα, του διαλογισμού και της προσωπικής “μουσικοθεραπείας” που εφαρμόζω σχεδόν καθημερινά, καταφέρνω να στοχάζομαι και να δημιουργώ. Η μοναξιά είναι το έδαφος όπου ανθίζει η τέχνη μου.

Τι σε κρατάει σταθερή σε εποχές αβεβαιότητας; Έχεις κάποιο προσωπικό “καταφύγιο”;
   Η αγάπη μου για τη μουσική και οι άνθρωποι που πίστεψαν σε μένα. Μαζί με τον Αλέξανδρο Ευσταθίου και τον Δημήτρη Αρναούτογλου, δημιουργήσαμε τη Music Land Productions — μια ομάδα με κοινό όραμα, δικούς μας όρους και ποιότητα. Αυτή η συλλογικότητα είναι το καταφύγιό μου.

Πώς αντιλαμβάνεσαι τη δύναμη της γυναικείας φωνής στη σύγχρονη δημιουργία;
  Η γυναικεία φωνή έχει τεράστια ψυχική δύναμη και πλέον συμβάλλει ουσιαστικά στο χώρο της τέχνης, με όλο και λιγότερες προκαταλήψεις και εμπόδια.

Αν είχες τη δυνατότητα να απευθύνεις ένα μήνυμα στο ευρύ κοινό μέσα από την τέχνη σου, ποιο θα ήταν αυτό;
   Ποτέ δεν είναι αργά να βρεις το πάθος σου και να το ακολουθήσεις. Άκου τη δική σου εσωτερική φωνή, κι άφησέ τη να σου δείξει τον δρόμο. Καλύτερα να μετανιώνεις για κάτι που έκανες, παρά για κάτι που δεν τόλμησες ποτέ.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα ή όνειρα που θέλεις να κυνηγήσεις στο μέλλον;

  Πέρα από το Never Too Late, ετοιμάζουμε το παγκόσμιο μιούζικαλ Truth, ένα πολύγλωσσο έργο που ενώνει διαφορετικές κουλτούρες, προωθώντας την παγκόσμια — αλλά και εσωτερική — ειρήνη. Μέρος των εσόδων θα διατεθεί σε νέους με μουσικό ταλέντο αλλά χωρίς οικονομική δυνατότητα. Γιατί η μουσική είναι δικαίωμα όλων.

   Λιλικα Αρνακη : «Η Ήσυχη Δύναμη της Έκφρασης — Συνάντηση με την Ειρήνη Ανδρούτσου»

Στον θόρυβο του σύγχρονου κόσμου, κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν να μιλούν με πράξεις, έργα και βαθιά αλήθεια. Η Ειρήνη Ανδρούτσου είναι μια τέτοια παρουσία. Δημιουργός με προσωπικότητα διακριτική αλλά με λόγο έντονα υπαρξιακό, καλλιτεχνικό και κοινωνικό, ανοίγει δρόμους μέσα από την τέχνη της – δρόμους σιωπής, δύναμης, μνήμης και ελπίδας.

Σε αυτή τη συνέντευξη, επιχειρούμε να φωτίσουμε τις πλευρές εκείνες που συνθέτουν την προσωπικότητα και το έργο της. Να ανακαλύψουμε τι την κινεί, τι την πονά, τι την εμπνέει και τι ονειρεύεται.

Η Ειρήνη Ανδρούτσου δεν χρειάζεται φωνές για να ακουστεί· αρκεί να αφεθείς στη σιωπηλή της ένταση, να παρατηρήσεις προσεκτικά τις εικόνες, τα λόγια και τα έργα της. Εκεί θα βρεις αλήθεια, πόνο, ομορφιά και μια ακλόνητη πίστη στη δύναμη της ανθρώπινης έκφρασης. Μια συνάντηση μαζί της αφήνει κάτι βαθύτερο: μια αίσθηση ότι η τέχνη, όταν είναι ειλικρινής, μπορεί ακόμη να μας θεραπεύσει.

Ευχαριστούμε θερμά την Ειρήνη Ανδρούτσου για τον χρόνο, τη διαθεσιμότητα και κυρίως για την αλήθεια που μοιράστηκε τόσο γενναιόδωρα μαζί μας. Η παρουσία της αποτελεί φάρο για όσους επιμένουν να δημιουργούν με ευθύνη, ταπεινότητα και πάθος.

             Θέλω να εκφράσω την βαθιά μου ευγνωμοσύνη:

 Στους ανθρώπους που πίστεψαν σε μένα όταν αμφέβαλλα για τον εαυτό μου.
 Στον Αλέξανδρο Ευσταθίου, που δίνει μελωδία στις λέξεις και φως στα όνειρα.
 Στον Δημήτρη Αρναούτογλου, που κάνει την εικόνα να αφηγείται ιστορίες.
 Σε όσους με άκουσαν χωρίς να κρίνουν και με ένιωσαν χωρίς να εξηγώ.

Στην ομάδα της Music Land Productions, γιατί μαζί δημιουργούμε με την ψυχή — και όχι με όρους της αγοράς, αλλά με όρους της καρδιάς.

Και τέλος,
σε κάθε άνθρωπο που διαβάζει αυτές τις γραμμές
και αναζητά μέσα του τη φωνή που περιμένει να ειπωθεί:

Μην σταματήσεις ποτέ να κυνηγάς αυτό που σε κρατάει ζωντανό.

    Με αγάπη,   Ειρήνη Ανδρούτσου

Λιλικα Αρνακη : Ειρήνη,  σ’ ευχαριστώ από καρδιάς που μοιράστηκες με τόση γενναιότητα και ευαισθησία την εσωτερική σου διαδρομή.
Η αλήθεια των λόγων σου, η δύναμη της φωνής σου και η πίστη σου στο φως με συγκίνησαν βαθιά.

Η συνέντευξη αυτή δεν είναι απλώς μια αφήγηση — είναι μια πράξη ψυχής.

Εύχομαι το ταξίδι σου να συνεχίσει να εμπνέει, να θεραπεύει και να φωτίζει.

    Με εκτίμηση,  Λιλίκα Αρνάκη